با همت و تلاش همكار گرامى جناب مستطاب آقاى شيخ حسين شفيعى ( زيد توفيقه ) در واژهء « ثني » صحاح يافت شد آنجا كه جوهرى گفته است : « . . . يقال : هي التي تسمّى بالفارسيّة : دو بيتى ، و هو الغناء » « 1 » . بنا بر اين ممكن است مطالبى كه تخريج نشده در منابع باشد ولى ما آن را در مظانّش نيافته‌ايم . 2 . از رساله هاى غنا تنها تعداد بسيار كمى - آن هم به شكل سنگى يا مغلوط و غير محقّقانه - پيش از اين چاپ شده و حدود هفتاد درصد رساله ها پيش از اين مطلقا چاپ نشده است مانند شماره هاى 1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 7 ، 8 ، 9 ، 11 ، 12 ، 13 ، 14 ، 17 ، 18 ، 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 24 ، 25 ، 28 ، و نيز دو رسالهء لاهيجى و سيد كاظم رشتى كه ، همانطور كه پيشتر گفته شد ، در بخش دوم اين مجموعه درج شده‌اند . رساله هايى هم كه پيشتر چاپ شده‌اند عبارتند از شماره هاى 5 ، 6 ، 10 ، 15 ، 16 ، 23 ، 26 ، 27 كه پاره‌اى از اينها چاپ سنگى است مانند شماره 15 و پاره‌اى مشحون از اغلاط بسيار مانند شماره 5 و پاره‌اى بر اساس يك نسخه و يا به طور ناقص تصحيح شده بوده‌اند مانند شماره 6 و 26 كه ما آنها را با نسخه هاى ديگر نيز مقابله و تصحيح كرده‌ايم . رسالهء بيست و سوم يعنى ذريعة الاستغناء هر چند پيش از اين چاپ شده است ولى هنگامى كه ما آن را تصحيح و حروفچينى كرديم از چاپ آن خبرى نبود و هنگامى چاپ شد كه ما آن را تصحيح و حروفچينى كرده بوديم و سزاوار نبود كه زحمات همكارانمان را در تصحيح آن ناديده انگاريم ؛ علاوه بر اينكه مىخواستيم اين مجموعه جامع رساله هاى موجود باشد . افزون بر اينها در آن چاپ كاستيها و خطاهايى ديده مىشود كه اشاره به پاره‌اى از آنها مفيد است : الف ) در ص 134 آمده است : « و عن ش أنّ الإباحة أصحّ طريقا و أخصّ دلالة » . و مصحّح در پانوشت گفته‌اند : « لم أقف على مصدره » . در اين عبارت « س » - به جاى « ش »

--> « 1 » الصحاح ، ص 2294 ، « ثني » .